Λόγω της μεγάλης «αγάπης» των Αθηναίων για το ψωμί, του έδιναν διάφορα ονόματα, ανάλογα με τον τρόπο που ψηνόταν, όπως:«Ιπνίτης» ήταν το ψωμί που έψηναν μέσα σε θερμή σκάφη.«Εσχαρίτης» το ψωμί που ψηνόταν στις σχάρες. «Άρτο τυρόεντα» τυρόπιτα θα τον λέγαμε σήμερα.