Ώρα μηδέν

Αξιολόγηση Χρήστη:  / 0

Λεπτομέρειες

Κατηγορία: Ελλάδα

Προβολές: 50

Ώρα 9.25 το πρωί. Περιμένω τη σειρά μου στον φούρνο. Μπαίνει μια κοπέλα μ' ένα μωρό τυλιγμένο σε μια κουβέρτα.
 

Στρέφονται μερικά κεφάλια, μαζί και το δικό μου. Ο φούρναρης κάτι ρωτάει. Δεν ακούω, κοιτάω το μωρό. Γελάει. Τί όμορφα είναι τα μωρά όταν γελούν. Η κοπέλα ζήτησε, όσο πιο χαμηλόφωνα μπορούσε, σχεδόν ψιθυριστά, γάλα. Οι δύο μπροστά έφυγαν βιαστικά. Έμεινα μόνη εγώ να παραγγέλνω ψωμί. Ο φούρναρης πλησίασε την κοπέλα και χαϊδεψε το μικρό. "Πήγαινε σπίτι σου, να βάλεις το παιδάκι σ' ένα κρεββάτι να ξαπλώσει, μην το σέρνεις από δω και από κει", πρόλαβα ν'ακούσω.

Ώρα 9.45 το πρωί. Μπαίνω στο σούπερ μάρκετ. Πάω σ' ένα διάδρομο και ψάχνω κάτι. Ένας παππούς κλέβει μπισκότα παραπέρα. Τον βλέπω. Με βλέπει ότι τον βλέπω. Δε λέω τίποτα, γυρίζω απ' την άλλη. Τί να πω. Αν έλεγα να τα πληρώσω εγώ, θα ντροπιαζόταν. Έτσι σκέφτηκα, έτσι έκανα.

Ώρα 9.55 το πρωί. Πάω στο ταμείο. Μπροστά μου ένας άλλος παππούς. Κρατάει στα χέρια του ένα πορτοφολάκι, δε ξέρω αν τα θυμάστε, απο 'κεινα τα μικρά γυναικεία με την ασημένια αγκράφα από πάνω που είχαν οι μανάδες μας παλιά. "9 ευρώ κύριε" του λέει η ταμίας. Της δίνει 7. "9 σας είπα!" του απαντάει με έντονο ύφος. "Μη φωνάζεις παιδί μου. Τώρα θα στα δώσω, τα ψάχνω..." κι έσκαβε μέσα στο μικρό πορτοφολάκι.
 

Ώρα 10.00 το πρωί. Βγαίνω απ' το σούπερ μάρκετ. Η κοπέλα με το μωρό κάθονται κατάχαμα. Μου λέει με τα χείλη της χωρίς να ακουστεί "Ευχαριστώ". Της κάνω ένα καταφατικό νεύμα. Κάνω να φύγω. Κοντοστέκομαι και τη κοιτάζω. "Γιατί δεν πήγες σπίτι σου;" της λέω. "Δεν έχω πάνες", μου απαντά. Μου είχαν τελειώσει τα λεφτά.Της το λέω. "Δε πειράζει, μου φτάνουν αυτά" και μου δείχνει τη σακούλα απ' τον φούρνο που της είχα αγοράσει μερικά πράγματα. Το μωρό κοιμάται στην αγκαλιά της.Της πιάνω τον ώμο και της λέω πως όλα θα πάνε καλά. Βουρκώνει. Βουρκώνω.

Στο επόμενο στενό,καθώς πήγαινα να στρίψω, βλέπω απέναντι τον παππού με το πορτοφολάκι να ψάχνει στα σκουπίδια ένα πεταμένο καφάσι. Δε ξέρω τί είχε μέσα. Έστριψα προς το σπίτι.

Πολλές φορές η αξιοπρέπεια έρχεται αντιμέτωπη με την ανάγκη.Πολλές φορές η ζωή θάβει την ηττημένη αξιοπρέπεια και σε αφήνει μόνο με την ανάγκη.

Τότε είναι η 'Ωρα Μηδέν'.

της Τζούλυ Γιαννοπούλου

protagon

• < Προηγούμενο
• Επόμενο >