Συγγνώμη

Αξιολόγηση Χρήστη:  / 0

Λεπτομέρειες

Κατηγορία: Ελλάδα

Προβολές: 80

Πήγα να τη συναντήσω ανήμερα Πρωτοχρονιάς. Παραμέρισα με τις μπότες μου τα σωριασμένα ξερόφυλλα, για να μη γλιστρήσω.

Ο ήλιος έλαμπε αλλά το τσουχτερό κρύο διαπέρασε το σώμα μου και παλιά τραύματα ξύπνησαν. Ο πόνος αναμοχλεύει τη μνήμη κι η μνήμη μάταια ψάχνει κρυψώνα. Μια ασπρόμαυρη γάτα μπλέχτηκε στα πόδια μου και κύρτωσε τη ράχη της για να τη χαϊδέψω. Έσκυψα να εκπληρώσω την επιθυμία της και άκουσα το χουρχουρητό της. Έφτασα κοντά στη γυναίκα και της χάιδεψα τα μαλλιά. Της χαμογέλασα και ξεκίνησα να της λέω όλα όσα συνέβησαν τη χρονιά που πέρασε..

Άκουγε δίχως να μιλάει. Μια μύγα πήγε και κάθισε πάνω στο μάγουλό της και την έδιωξα με εκνευρισμό. Την ευχαρίστησα που οι συμβουλές που μου είχε δώσει κάποτε, φάνηκαν όλες χρήσιμες. Κυρίως η προτροπή της να μη δίνω στα πράγματα μια σπουδαιότητα που δεν έχουν.

«Ο πόνος γεννιέται όταν περιμένουμε να μας αγαπούν οι άλλοι όπως εμείς φανταζόμαστε», έλεγε.
Της είπα ότι σ’αυτό τα έκανα θάλασσα. «Καλύτερα να σε μισούν γι’αυτό που είσαι, παρά να σ’αγαπούν για κάτι που δεν είσαι», έλεγε και ξανάλεγε.
Της είπα ότι μου συνέβαινε το αντίστροφο. Δε μίλησε. «Το μέλλον μας, πολλές φορές, μπορεί να’ναι κρυμμένο και στο παρόν», σ’αυτό έδινε ιδιαίτερη έμφαση. Εδώ τα πήγα καλύτερα. Το ξετρύπωσα αρκετές φορές το μέλλον μου. Κρυμμένο στις πιο απίθανες κρυψώνες του παρόντος μου. Δε μίλησε.

Έδιωξα ξανά την ενοχλητική μύγα. Τη γράπωσε η ασπρόμαυρη γάτα και την έφαγε. Κάπου τα πήγα χάλια, όμως, της είπα. Πολύ χάλια… «Δε σου ζήτησα ποτέ συγνώμη που σε πίκρανα κάποτε. Δεν κατάφερα να εκπληρώσω αυτό το στόχο τη χρονιά που έφυγε. Δεν πρόλαβα. Συγνώμη…»

Ακούμπησα τη φωτογραφία της στο μνήμα και έφυγα. Η γάτα δε μ’ακολούθησε.

ΥΓ. Ας αγαπάμε εγκαίρως. Ας ζητάμε συγνώμη εγκαίρως, να πάρει…

Αφιερωμένο στην Αναστασία

protagon

• < Προηγούμενο
• Επόμενο >