Ένας χρόνος φεύγει, ένας άλλος έρχεται
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: Ελλάδα
- Προβολές: 104
Λένε κάθε πέρυσι και καλύτερα. Ομολογώ ότι σε ορισμένους τομείς το πιστεύω κι εγώ (βλέπε οικονομία), αλλά μερικά πράγματα που μας έφερε το '11 ήταν πραγματικά απρόσμενα δώρα.
Τελειώνει άλλος ένας χρόνος και οι περισσότεροι κάνουν αναδρομή του τι πέρασε από αυτόν και από πάνω μας επίσης.
Δεν θέλω να το κάνω, αφήνω την μελαγχολία σαν 'προίκα' στον '12.
Επίσης δεν θέλω να κάνω μελλοντολογία, δεν είναι το φόρτε μου και μετά δεν αντέχω την γκρίνια αν δεν πέσω μέσα σε αυτά που θα προβλέψω! Εδώ χάθηκαν πόσοι όσοι μελλοντολόγοι από την επικαιρότητα χωρίς καν να προβλέψουν το δικό τους μέλλον !
Λένε κάθε πέρυσι και καλύτερα. Ομολογώ ότι σε ορισμένους τομείς το πιστεύω κι εγώ (βλέπε οικονομία), αλλά μερικά πράγματα που μας έφερε ο '11ας ήταν πραγματικά απρόσμενα δώρα.
Ένα πολύ πολύ σημαντικό είναι ότι γίναμε πιο "ανθρώπινοι", κάτι που είχαμε ξεχάσει να το εφαρμόσουμε. Την εποχή που οι 'αγελάδες ήταν παχιές', άκουγες τον συνομιλητή σου να παραπονιέται ότι κανείς δεν έδειχνε αισθήματα για εκείνον/η και ταυτόχρονα έβλεπες ότι το ίδιο άτομο δεν ήταν πρόθυμο να προσφέρει εθελοντικά αυτό που ζητούσε από τους άλλους. Η περίπτωση δεν ήταν μοναδική αλλά συνολική... όλοι ζητούσαν αγάπη,στοργή , ενδιαφέρον ή και υλική συμπαράσταση από όλους αλλά κανείς δεν έδινε!
Κάτι που μου έκανε εντύπωση και πραγματικά με άφησε άφωνη, αφού είχαμε μπεί για τα καλά στον κυκλώνα των γεγονότων της επικαιρότητας και νιώσαμε ότι όντως τα πράγματα δεν είναι
ρόδινα, ήταν οι αντιδράσεις των ανθρώπων που παρατηρούσα - άθελα μου τις περισσότερες φορές. Άνθρωποι που και οι ίδιοι είχαν βασικά προβλήματα, ίσως και να μην κάλυπταν την απαραίτητη υλική τους ανάγκη,κάποιοι ήταν χωρίς δουλειά ή οι υποχρεώσεις των εξόδων ήταν μεγαλύτερες από εκείνες των εισοδημάτων τους, δεν δίσταζαν και προσπαθούσαν, με ό,τι τρόπο, να βοηθήσουν εκείνους που είχαν μεγαλύτερη ανάγκη πολλές φορές ομοιογενή.
Αυτό νομίζω ήταν μια τεράστια αλλαγή, τώρα μπορείς να δεις ανθρώπους που εφαρμόζουν αυτό που σοφά είπε κάποιος "Όσο πιο λίγα έχεις (υλικά) τόσο πιο πολλά δίνεις (συναισθηματικά)".
Κατά γενική ομολογία η ζωή μας δεν είναι εύκολη, μπορεί όμως να γίνει γλυκύτερη αν το εγώ αντικατασταθεί από το εμείς. Αν η ματιά μας πάψει να είναι μυωπική και να αποκατασταθεί με το διορατικό βλέμμα της ψυχής που απογυμνώνει τον άνθρωπο από αρνητισμό και πονηριές. Αυτές, που ουσιαστικά δηλητηριάζουν τον άνθρωπο.
Είναι σημαντικό να σκεφτόμαστε ότι κάθε συναίσθημα πριν αποδοθεί, φωλιάζει στην δική μας ψυχή κι αν είναι επαναλαμβανόμενο έστω σε διαφορετικούς στόχους, τότε η "τοξίνη" δηλητηριάζει εντελώς τη ζωή μας με αρχικό θύμα εκείνο της συνείδησης και μας καταδικάζει σε συναισθηματικό θάνατο, ο οποίος μας επιτρέπει να περιφέρουμε το σαρκίο μας κενό και δυστυχισμένο.
Η αποφασιστικότητα να μην αφεθούμε σε αυτόν τον θάνατο , μας βοηθάει να κάνουμε το πρώτο βήμα που είναι να αποφασίσουμε τι πραγματικά θέλουμε να είμαστε και κατόπιν να μην φοβηθούμε να κάνουμε καθημερινότητα μας αυτό για το οποίο αποφασίσαμε.
Αν κάποιος θεωρήσει ότι είναι μάταιο να 'παλεύει' γιατί ο καιρός είναι πονηρός κι αν δεν 'παίξεις' με τους δικούς του κανόνες είσαι χαμένος ό,τι κι αν κάνεις, θα του πω ότι ανώφελη επίσης φαίνεται κι η βροχή που πέφτει στον ωκεανό, αλλά είναι μέρος μιας τεράστιας διεργασίας που διατηρεί την ζωή στη γη, τον κύκλο του νερού.
Μην φοβάστε να είστε καλοί, μην σας κάνουν να πιστέψετε ότι έτσι γίνεστε ευάλωτοι.
Ένας άνθρωπος που αποφασίζει να πάει κόντρα στα αρνητικά δεδομένα σε μια αρνητική εποχή, είναι τουλάχιστον γενναίος. Ένας γενναίος δεν είναι ποτέ αρκετά ευάλωτος όταν εκτίθεται στους δειλούς.
Χαμογελάστε, υψώστε το κεφάλι σας, κοιτάξτε ευθεία, βαδίστε ευθεία και τότε όλα θα σας φανούν πιο εύκολα.
Ένας καινούριος χρόνος είναι όλος δικός μας, για να κερδίσουμε αυτά που μας έκλεψαν ή επιτρέψαμε να χάσουμε.
Ευχές για ένα Χαρούμενο 2012










