Πάγωσε η τσιμινιέρα

Αξιολόγηση Χρήστη:  / 0

Λεπτομέρειες

Κατηγορία: Ελλάδα

Προβολές: 200

Η Χαλυβουργία Ελλάδος βρίσκεται στη βιομηχανική ζώνη του Ασπρόπυργου. Είναι η πρώτη βιομηχανία χάλυβα στην Ελλάδα που ιδρύθηκε το 1938 από την οικογένεια Σ. Σαλαπάτα και το 2006 εξαγοράστηκε από τη Χαλυβουργία Θεσσαλίας συμφερόντων Μάνεση.

Τον Οκτώβριο του 2011, η εταιρία έθεσε το εξής δίλημμα στους περίπου 400 εργαζόμενούς της: απολύσεις 180 ατόμων ή πενθήμερη πεντάωρη εργασία με 40% μείωση αποδοχών. Όταν οι εργαζόμενοι είπαν «όχι» και στα δύο, η εργοδοσία προχώρησε σε 34 απολύσεις. Οι χαλυβουργοί απάντησαν με απεργία στις 31 Οκτωβρίου, η οποία συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Η εργοδοσία, θέλοντας να δικαιολογήσει τις αποφάσεις της, επικαλέστηκε την οικονομική κρίση, αναφέροντας συγκεκριμένα ότι έχει μειωθεί κατακόρυφα η εγχώρια κατανάλωση χάλυβα. Σύμφωνα όμως με επίκαιρη ερώτηση που κατέθεσε στη Βουλή το ΚΚΕ, μόνο τα τελευταία δύο χρόνια η παραγωγή από 196.000 τόνους έφτασε στους 266.000, ο τζίρος του ομίλου ανέρχεται για το 2010 στα 227 εκατομμύρια ευρώ».

Τον Δεκέμβρη οι απολυμένοι έφθασαν τους 50, καθώς εν μέσω απεργίας, η εταιρία αποφάσισε να κοινοποιήσει άλλες 16 απολύσεις. Οι εργαζόμενοι όμως συνεχίζουν τον αγώνα τους, ο οποίος πλέον δεν αφορά μόνο τους ίδιους αλλά όλους τους μισθωτούς στη βαριά βιομηχανία της χώρας. Ειδικά στο Θριάσιο Πεδίο, όπου βρίσκεται το 40% της βιομηχανίας αυτής, όλα τα εργοστάσια φαίνεται πως αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα καθώς η ανεργία φτάνει γύρω στο 25%.

Την Τρίτη, ακολουθώντας το παράδειγμα των χαλυβουργών, τσιμέντα, ναυπηγεία, Αμυντικά Συστήματα και εκατοντάδες μικρές βιοτεχνίες και καταστήματα, συμμετείχαν στη μεγαλύτερη, όπως αναφέρουν πολλοί, πανθριασιακή απεργία που έχει γίνει ποτέ. Όπως τονίζει στην «Ελευθεροτυπία» ο Γιώργος Σιφονιός, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στην Ελληνική Χαλυβουργία, όλοι μα όλοι θεωρούν πως η χαλυβουργία αποτελεί «το προκεχωρημένο φυλάκιο» όλων. «Εάν αυτό πέσει, κανείς στα μετόπισθεν δεν ξέρει τι θα γίνει».

Πάντως οι χαλυβουργοί είναι αποφασισμένοι να μείνουν στις πύλες του εργοστασίου επ' αόριστον ή να επιστρέψουν στις θέσεις τους νικητές. Όπως λένε και οι ίδιοι, δεν γυρίζουν στον «θάνατο» για 500 ευρώ -«θάνατο» αποκαλούν το χαλυβουργείο καθώς οι λιποθυμίες, οι θερμοπληξίες και τα εγκαύματα είναι καθημερινά, ενώ 7 άτομα έχουν χάσει τη ζωή τους τα τελευταία 33 χρόνια.

Η στήριξη του κόσμου δεν λείπει. Εκατοντάδες μηνύματα αλληλεγγύης φτάνουν από Ελλάδα και εξωτερικό, ενώ σωματεία, συλλογικότητες, κάτοικοι, φοιτητές και μαθητές στέλνουν τρόφιμα και συνεισφέρουν οικονομικά. Έχοντας υλική και ηθική συμπαράσταση, οι χαλυβουργοί συνεχίζουν τον δίκαιο αγώνα τους –κι ας μην χωράει στα δελτία των 20.00.

Ξανθή Μακρή

enfo

• < Προηγούμενο
• Επόμενο >