Πέμπτη, 24 Μαΐου 2012     15:46

Πού βρήκες τα λεφτά Έλληνα; Δεν έχετε φαλιρίσει;

Αξιολόγηση Χρήστη:  / 0
ΧειρότεροΚαλύτερο 
AddThis Social Bookmark Button

 

Πού βρήκες τα λεφτά Έλληνα; Δεν έχετε φαλιρίσει;«Όπου κι αν ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει»….

 

 


Ποιητικός αφορισμός του Σεφέρη τότε που τό’γραφε, σκληρή πραγματικότητα σήμερα για όποιον Έλληνα τολμάει ή, πρώτα απ’ όλα, έχει ακόμη τη δυνατότητα να ταξιδέψει εκτός συνόρων.

Έχω εισπράξει κι εγώ προσωπικά τη …χλεύη ως Έλληνας επισκέπτης σε άλλες χώρες, ακόμη κι αν οι προθέσεις των ντόπιων ήταν περισσότερο χιουμοριστικές και καλοπροαίρετες, παρά ειρωνικές.

Τα τελευταία δύο χρόνια, πάντως, τα έχω ακούσει “για τα καλά” από Άγγλους, Γάλλους , Ιταλούς, Σέρβους, Κροάτες, Βόσνιους, Μαυροβούνιους και, φυσικά, Αλβανούς.
“Πού βρήκες τα λεφτά να έρθεις, δεν έχετε φαλιρίσει όλοι εκεί στην Ελλάδα;” με ρώτησε μια Ιταλίδα, “Τι κάνεις εδώ, δεν απεργείς μαζί με τους συμπατριώτες σου;” ήταν η απορία ενός Γάλλου. “Πως τα κάνατε έτσι τα πράγματα στη χώρα σας, χειρότερα κι από εμάς”, μου είπε …προβληματισμένος ένας Σερβοβόσνιος …
Μέχρι και μπύρες με κέρασαν στην Αλβανία, κάποιοι πρώην μετανάστες στην Ελλάδα, λέγοντάς μου σχεδόν …στοργικά: “Μη στεναχωριέσαι αδελφέ, όλοι μαζί θα τα καταφέρουμε!!!”

Τουλάχιστον στη νότια Ευρώπη οι άνθρωποι έχουν την αυτογνωσία της δικής τους κοινωνικής και οικονομικής πραγματικότητας και τα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα προσεγγίζονται περισσότερο με συμπάθεια παρά με κριτική διάθεση.

Τα πράγματα, βέβαια, είναι σαφώς …χειρότερα στο Βορρά. O Γάλλος, ο Γερμανός, ο Βρετανός ή ο Σκανδιναβός μόνο πλάκα δεν έχει διάθεση να κάνει μαζί σου. Πολύ περισσότερο δε, να σε δει με συμπάθεια.

“Μόνο και μόνο που είσαι Έλληνας θα πρέπει να μην σε αφήσουν να μπεις στη χώρα. Για να μην αναφέρω ότι θα πρέπει να σου πάρουν ακόμη και τα ρούχα και το ρολόι πριν σε ξαναβάλουν στο αεροπλάνο της επιστροφής,” μου είπε …χαριτολογώντας ακόμη και ο Άγγλος “κολλητός” μου από την εποχή που ήμασταν στο Πανεπιστήμιο.

Φυσικά, του απάντησα με τις γνωστές “αυταπόδεικτες” θεωρίες περί του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος, αλλά και της τεχνητής ανάγκης κατανάλωσης του πλεονάσματος των βιομηχανικών προϊόντων του Ευρωπαϊκού Βορρά από τον Νότο, διανθίζοντας μάλιστα το λόγο μου με τα απαραίτητα … “γαλλικά” για τον πρωθυπουργό του και τη στάση της Βρετανίας στην τελευταία Σύνοδο Κορυφής, έτσι, για να μην ξεχνάμε τη φιλία μας….

Ανεξάρτητα από την ειρωνεία, το χιούμορ, την καλή ή την κακή πρόθεση, η αλήθεια είναι πως όταν ως Έλληνας δυσκολεύεσαι να πείσεις ακόμη και τους καλόπιστους ξένους.

Άντε να τους πείσεις πως δεν δουλεύεις ούτε λιγότερες ώρες από εκείνους, ούτε πληρώνεις λιγότερους φόρους, ούτε είχες ποτέ (ακόμη και στους προηγούμενους καιρούς) την προοπτική να βγείς στη σύνταξη πριν από τα 65 σου, τουλάχιστον.

´Αντε να τους πείσεις ότι εσύ δεν χτύπησες ποτέ καμία πόρτα πολιτικού για να εξασφαλίσεις μια θέση εργασίας στο δημόσιο και πως η δουλειά σου είναι εξίσου επισφαλής στην Ελλάδα, όπως είναι και στις δικές τους χώρες

´Αντε να τους πείσεις πως τα μόνα λεφτά που έβγαλες ποτέ στο εξωτερικό ήταν αυτά που ξόδεψες στα δικά τους μπάρ, στα δικά τους εστιατόρια, στα δικά τους ξενοδοχεία, στα δικά τους εμπορικά μαγαζιά, ενίοτε δε και στις δικές τους γκόμενες.

´Αντε να τους πείσεις ότι εσύ, όχι μόνο δεν ήσουν ποτέ καλεσμένος στο “πάρτι” της λεηλασίας του ίδιου σου του τόπου, αλλά ούτε καν πέρασες απ΄ έξω.

Και τέλος, άντε να πείσεις τον ίδιο σου τον εαυτό πως όχι μόνο δεν ντρέπεσαι γι αυτό που είσαι, αλλά παραμένεις «Ωραίος ως ´Ελλην» ….που θα’λεγε κι ο Εγγονόπουλος.

 

Σταμάτης Γιαννίσης

 

aixmi


 

Αχρηστες πληροφοριες

Είναι αυτονόητο ότι τίποτα από τα παραπάνω δεν ισχύει. Ο Walt Disney έπασχε από καρκίνο του πνεύμονα και πέθανε στις 14 Δεκεμβρίου 1966, σε ηλικία 65 ετών, στο νοσοκομείο St. Joseph, απέναντι από τα studio’s του. Σύμφωνα με τον Jackson (1993) στην πραγματικότητα το σώμα του Walt Disney, μάλλον, αποτεφρώθηκε. Η κηδεία του τελέσθηκε σε πολύ κλειστό οικογενειακό κύκλο. Ο Bell (1996) ισχυρίζεται ότι ακόμη και μετά το θάνατο του Walt, η συνταγή Disney εξακολούθησε να διαιωνίζεται, επειδή: «Ο μύθος ενός παγωμένου Disney αποτελεί αντιπροσωπευτικό παράδειγμα των αντρικών «συνεχιζόμενων επιτευγμάτων»