Κυρίως νεφελώδης 14 oC
ΑΠΟΨΕΙΣ: Πότε πτωχεύει ένα κράτος;
/ 0
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: Ελλάδα
- Προβολές: 103
Μόλις γύρισα από βόλτα με μια αγαπημένη μου. Μου είπε πως θα καθυστερήσει το σουπερμάρκετ για να δώσει το ενοίκιο του σπιτιού. Χρωστάει δύο μήνες. Από τότε που σταμάτησε δηλαδή και το επίδομα ανεργίας του συζύγου της.
Ο ιδιοκτήτης δυο μήνες δεν μίλησε και δεν τρομοκράτησε ούτε μια φορά έως σήμερα. Τώρα όμως με την έκτακτη εισφορά σαν να τον έζωσαν τα φίδια. "Τι φταίει και αυτός; Κάποια στιγμή θα πρέπει να βρούμε τρόπο και να του τα δώσουμε."
Ο ηγέτης του τόπου έθεσε έναν στόχο: να μην μείνει νοικοκυριό χωρίς έναν εισοδηματία. Δεν μπορώ να πω, ακούγεται κοινωνικός ο στόχος. Είναι ο έσχατος κοινωνικός στόχος για τη δεδομένη πραγματικότητα. Σε κάθε οικογένεια ένας μισθός. Κάποιος έλεγε πως αν ορίσεις κάτι πραγματικό γίνεται πραγματικό στις συνέπειες του. Ας ορίσουμε την οικογένεια της αγαπημένης με δυο παιδιά και σε ενοίκιο.
Έχουμε 800 ευρώ. Μένουμε σε 67 τ.μ και πληρώνουμε 350 ευρώ το μήνα. Τελευταία μέρα του μήνα πληρώνομαι και πρώτη του επόμενου μήνα στο τραπέζι βρίσκονται 450 ευρώ. Η ΔΕΗ αναλογεί σε περίπου 70 ευρώ μηνιαίως, μαζί με ΕΥΔΑΠ στο τραπέζι πλέον απομένουν μόνο 350 ευρώ. Η μαμά για να πάει δουλειά χρησιμοποιεί τα ΜΜΜ και για να της έρχεται οικονομικότερη η μετακίνηση κόβει μηνιαία κάρτα απεριορίστων διαδρομών, στο τραπέζι έμειναν 300 ευρώ και ο μήνας ακόμη δεν έχει ξεκινήσει. Στο σπίτι υπάρχει σταθερό τηλέφωνο, τον ΟΤΕ τον κόψαμε από καιρό, ακριβός πολύ για τα λεφτά του τραπεζιού.
Έχουμε σύνδεση πακέτου 25 ευρώ ανά μήνα. Άλλα 10 ευρώ για όλο το μήνα θα μπούν ύστερα από κλήρωση στο κινητό του ενός εκ των τριών για να έχει να μιλάει με τους υπόλοιπους μέσω του πακέτου προσφοράς ανά πάσα στιγμή διότι το πρώτο παιδί βρίσκεται στην εφηβεία και το μικρό κάνει τα πρώτα κάπως πιο σταθερά βήματα στη ζωή του γεμάτα ζωντάνια, η πρώτη του δασκάλα είναι όμορφη πολύ, θα του μάθει τα πρώτα του γράμματα, ίσως να χρειαστεί να ξεκινήσει από την αριθμητική εφέτος...
Είχαμε μείνει στο 300 βγάζω 25+10, φτάσαμε αισίως στο 265 ευρώ στο τραπέζι. Υπό άλλες συνθήκες σχεδόν το ίδιο ποσό θα δινόταν σε δίδακτρα περιορισμένων εξωσχολικών δραστηριοτήτων της μεγάλης, μια ξένη γλώσσα και ένα βόλεϊ που της αρέσει πολύ. Ο μικρός δεν πρόλαβε να γευτεί αυτές τις πολυτέλειες, αφού και της μεγάλης κόπηκαν βίαια με την είδηση της απόλυσης. Ίσα-ίσα ερχόμασταν.
Πριν ο μπαμπάς απολυθεί, σουπερμάρκετ και λαϊκή ερχόντουσαν περίπου 150 ευρώ κάθε Παρασκευή. Με το ταμείο περιορίστηκε στα 100 ευρώ. Από τότε που το ταμείο σταμάτησε τα 100 επί 4 δεν υπάρχουν. Υπάρχουν μόνο τα 265 ευρώ του τραπεζιού για έναν ολόκληρο μήνα. Αρκούν για φαί αν το σκεφτούμε σαν έσχατη λύση. 265 δια 4 = 66,25 ,τα ψηλά θα φυλαχτούν για τις επιπλέον μέρες του μήνα που δεν περιέχονται στις 4 γεμάτες εβδομάδες. Άρα 60 ευρώ για φαί για μια τετραμελή οικογένεια. Έχουμε δηλαδή 15 ευρώ κατά κεφαλήν εβδομαδιαίως, μόλις 2 ευρώ κατά άτομο ημερησίως.
Του μικρού του αρέσει πολύ το γάλα, καταναλώνει μέχρι και ένα λίτρο την ημέρα. Θα του το κόψουμε. Πολυτέλεια και αυτό. Και εγώ θα σου πω πως είμαι με το κοινωνικό κράτος, μου φτάνουν και μου περισσεύουν τα 2 ευρώ, αρκεί όμως να τα έχω διότι από τον παραπάνω λογαριασμό λείπουν ακόμα αρκετά είδη πρώτης ανάγκης. Λείπει ο ρουχισμός. Ο μικρός μεγαλώνει μέρα με τη μέρα και δεν έχει μεγαλύτερο αδερφάκι για να τα έχουμε φυλάξει.
Η μεγάλη μεγαλώνει με γοργούς ρυθμούς, θα φοράει τα ίδια με μένα αγαπημένη μου. Λείπει η συμβολή της υγείας, χωρίς εναλλακτικές θα απευθυνθώ όπως πάντα στη λειτουργία του δημόσιου νοσοκομείου. Ο μικρός παρά το πολύ γάλα που πίνει έχει αδύναμο ανοσοποιητικό, κάθε μήνα σχεδόν τρέχαμε στο Παίδων.
Τότε όμως είχαμε να σπεύσουμε, από το αμάξι δεν έλειπε βενζίνη, από δω και πέρα θα πρέπει να ακινητοποιηθεί. Και μαζί του θα πρέπει να κηρύξουμε και εμείς στάση ζωής...
Ξύπνησα χαράματα με τον μονόλογο της αγαπημένης...
Της Ανίσα Ντούρα, 24 ετών