Ασθενής βροχόπτωση 14 oC
ΑΠΟΨΕΙΣ: Κλαίνε οι χήρες...
/ 0
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: Ελλάδα
- Προβολές: 87
1η Σεπτέμβρη σήμερα, (καλό μήνα, καλό φθινόπωρο, καλό κουράγιο) και η αλλαγή του ΦΠΑ στους χώρους εστίασης από 13 % σε 23% είναι γεγονός. Οι αντιδράσεις είναι μεγάλες, οι αναλύσεις για τις επιπτώσεις πολλές, δεν είμαι όμως και τόσο σίγουρος ότι είναι και σωστές.
Να εξηγηθώ όμως από την αρχή: 23% ΦΠΑ θεωρώ ότι είναι υπερβολικός, δημιουργεί προβλήματα στην αγορά και δεν πιστεύω ότι τελικά αυξάνει τα έσοδα του κράτος. Ένας ενιαίος ΦΠΑ γύρω στο 15% θα είχε ίσως καλύτερα εισπρακτικά αποτελέσματα για το κράτος και ως ενιαίος θα ήταν και πιο δίκαιος. Παρόλα αυτά το υπουργείο αποφάσισε 23% και με αυτό θα πορευτούμε μέχρι νεοτέρας.
Μεγάλη κουβέντα για την διαφημιστική καταχώριση που ζητά από τον κ.Βενιζέλο την μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση σε μονοψήφιο νούμερο. Την είδα και σκέφτηκα «κλαίνε οι χήρες, κλαίνε και οι παντρεμένες». Είναι αλήθεια ότι αυτές οι εταιρείες που συνυπογράφουν την διαφήμιση κόβουν αποδείξεις για τα πάντα. Όχι από εντιμότητα αλλά για να ελέγχουν απόλυτα τους υπαλλήλους τους να μην κλέβουν και να βγάζουν άκρη με τις αποθήκες τους. Όμως να ρωτήσω μία από αυτές τις εταιρείες γιατί δώδεκα κομμάτια πίτσα παραδοτέα στο σπίτι κοστίζει 18 ευρώ; Το κόστος αυτής της ρημάδας της πίτσας είναι μόλις 5- 6 ευρώ (υλικά, ρεύμα, προσωπικό).
Γιατί 18 ευρώ λοιπόν; Γιατί ένα μενού χάμπουργκερ κοστίζει το ίδιο στην Ελλάδα των 900 ευρώ μισθού και το ίδιο στην Γαλλία των 1.200 ευρώ; Γιατί ένα σάντουιτς με άσπρο ψωμί, δύο φέτες τυρί, και ζαμπόν κοστίζει 2,70 ευρώ, κύριοι; Γιατί ένα εσπρεσσάκι 3 ευρώ; Γιατί ένα κομμάτι κέικ 5 ευρώ; Μια απάντηση υπάρχει: ΑΙΣΧΡΟΚΕΡΔΕΙΑ επί σειρά ετών. Αφήστε που πληρώνετε τα μικρότερα μεροκάματα της αγοράς. Και εκμεταλεύεστε την κατάσταση της κρίσης και λειτουργείτε τα καταστήματά σας με προσωπικό λιγότερο από αυτό που συμφωνήσατε για να πάρετε το φραντσάιζ. Μειώστε τα κέρδη σας, μειώνοντας τις εξωπραγματικές σας τιμές, δώστε στον πελάτη υψηλής ποιότητας προϊόντα όπως ωφείλετε και αφήστε την κλάψα.
Στην εστίαση τα συμφέροντα είναι πολλά. Εμπλέκονται από μεγαλοεπιχειρηματίες και πολιτικούς έως την εκκλησία. Μια τέτοιου είδους επιχείρηση πολλές φορές γίνεται και πλυντήριο ξεπλύματος μαύρου χρήματος κι όχι μόνο στην Ελλάδα. Φυσικά η φοροδιαφυγή είναι μεγάλη και κυρίως στην επαρχία. Στο Ψυχικό υπάρχει μοδάτος χώρος εστίασης, που πρώτα πληρώνεις και μετά σου δίνουν την απόδειξη. Ακούστε... Αν τη ζητήσεις φυσικά! Από πρόσφατη προσωπική εμπειρία σας το γράφω. Και η μαύρη εργασία «χορεύει τσάμικο»! Από το πιο μικρό ταβερνάκι έως το πιο χάι εστιατόριο. Και η φοροδιαφυγή – εισφοροδιαφυγή έφερε τα μπραβιλίκια και τις προστασίες, τα εξωπραγματικά ενοίκια. Κόστη που μετακυλούν στον πελάτη.
Έχει γνώση πια ο κοσμάκης κύριοι, αφήστε τα σάπια περί συρρίκνωσης του κλάδου λόγω ΦΠΑ κλπ. Δεν είναι το 23%, δηλαδή 10% παραπάνω αλλά οι αδιανόητες τιμές που έτσι κι αλλιώς πλήρωναν ασυναίσθητα οι πελάτες σας στην επί ευρώ εποχή. Άκου 700 δραχμές (2 ευρώ) το σουβλάκι που στις 31 Δεκεμβρίου του 2001 είχε 200 δραχμές! Το τραγικό είναι πως ο ψήστης του σουβλακίου, 10.000 δραχμές μεροκάματο έπαιρνε το 2001, 30 ευρώ μεροκάματο παίρνει και σήμερα. Τα ίδια μεροκάματα οι εργαζόμενοι του χώρου, 2 και 3 φορές επάνω τα προϊόντα. Μπράβο σας κύριοι και ζητάτε και χάρες τώρα από τον υπουργό, τρομάρα σας. Καλομάθατε στην κονόμα και τώρα δε βγαίνουν τα νούμερα ε; Πληρώνοντας τους προμηθευτές σας με επιταγές κατορθώσατε να διπλασιάσετε τις τιμές των πρώτων υλών. Παρόλου που εισπράτετε μετρητά. Για αυτό ποιος φταίει, για να του ζητήσετε καμιά χάρη;
Ο Έλληνας μια βολτίτσα την εβδομάδα θα την κάνει. Ένα κρασάκι θα το πιεί. Αλλά επειδή κόπηκαν τα επιδόματα και τα μπόνους, έπαψαν οι τράπεζες να χορηγούν καταναλωτικά δάνεια, θα το σκεφτεί πολύ σε ποιον και πού θα ξοδέψει τα χρήματά του. Πάνε οι εποχές του «έλα μωρέ...ας κάτσουμε εδώ», του «δεν πειράζει θα παραγγείλουμε κάτι απέξω». Τώρα σκέφτεται την σχέση ποιότητας και τιμής. Θυμήθηκε ότι έχει κι ωραιότατο μπαλκόνι, που για να το αποκτήσει χρεώθηκε μέχρι το λαιμό. Στο χέρι σας είναι να τον ξεκουνήσετε από το μπαλκόνι του κι όχι στο χέρι του όποιου υπουργού. Κι αν δεν ξέρετε πώς το κάνουν, κοιτάξτε δίπλα σας... όλο και κάποιος έντιμος συνάδελφος θα υπάρχει. Δεν είναι όλοι ίδιοι. Υπάρχουν και τίμιοι στο χώρο σας αλλά αυτοί δεν μιλούν, δουλεύουν.
του Κώστα Παπαζέτη
ΠΗΓΗ