Σάββατο, 19 Μαΐου 2012     00:46

ΑΠΟΨΕΙΣ: Ένας ξένος στον τόπο σας

Αξιολόγηση Χρήστη:  / 1
ΧειρότεροΚαλύτερο 
AddThis Social Bookmark Button

 

Ένας ξένος στον τόπο σαςΑγαπητοί Έλληνες , ζω στην χώρα σας σχεδόν 15 μαγικά χρόνια. Συνολικά , έχω ζήσει στην Ν. Υόρκη , Λ. Άντζελες , Μιλάνο , Σιγκαπούρη , Στουτγάρδη και Αθήνα από την ημέρα που αποφάσισα να αφήσω το πατρικό μου σπίτι και τους γονείς μου. Κανένα μέρος δεν μπόρεσε να με κρατήσει όσο η Ελλάδα.

 

 

Το κρασί στην Πλάκα , η βόλτα στην παραλία , οι συζητήσεις στα Εξάρχεια , το πρωινό στο Μετς και οι εξορμήσεις στην μαγική Θεσσαλονίκη , το Πήλιο , τα Μετέωρα , την Κρήτη , την Σαντορίνη , την Πάτμο και τόσα άλλα μέρη που σαν να τα διάλεξε ο Θεός από όλο τον κόσμο για να στολίσει την Ελλάδα. Διάολε ακούγομαι γραφικός όταν περιγράφω την Ελλάδα , όμως προκαλώ οποιονδήποτε έχει ζήσει εδώ να το κάνει σε στιγμή γαλήνης , με κρασί από τη Λήμνο να του γαργαλάει τον ουρανίσκο και ταυτόχρονα να του θυμίζει το πραγματικό νόημα της ζωής.

Από το 1996 έχω ζήσει την κυριαρχία των ελληνικών επιχειρήσεων στα Βαλκάνια , το χρηματιστήριο , την δημιουργία μιας μεσαίας τάξης με τις υπερβολές που συναντάς οπουδήποτε αποφασίζει να γεννηθεί αυτή , έχω κατέβει μαζί σας στους δρόμους σε πορείες , σε πανηγύρια , σε κατακτήσεις  , έχω δει το ανυπέρβλητο πάθος σας να ξεπηδάει όχι μόνο από βιβλία ιστορίας που όλοι οι λαοί τείνουν να υπερβάλλουν όταν περιγράφουν τα έργα τους ,αλλά από την καθημερινότητά σας.

Είδα ταλαντούχους καλλιτέχνες στην Θεσσαλονίκη στη Ναυαρίνου, στο Γκάζι στην Αθήνα και αριστερούς «Γαλάτες» στο μοναδικό λεύτερο χωριό της Ευρώπης , τα Εξάρχεια. Ακόμη και αξιόλογους πολιτικούς συνάντησα , πολύ καλύτερους πιστέψτε με από τις καρικατούρες στην Ιταλία και Αμερική. Στελέχη που ξεκινήσανε ως οι "τεμπέληδες"  και καταλήξανε να δουλεύουν τουλάχιστον 25% παραπάνω από τους ομόλογούς τους στο Λονδίνο. Όλοι σας .... όλοι μας ...ζήσαμε και ζούμε σε ένα μάλλον ανέντιμο πλαίσιο που ορίζει ότι όποιος θέλει να επιβιώσει , να εξελιχθεί και να γλυτώσει τους μπελάδες ,οφείλει να ενταχθεί σε αυτό.

Είτε πρόκειται για στελέχη, είτε για πολιτικούς , είτε για αναρχικούς , για απεργούς , για μετανάστες, για φοιτητές.... Όσο και να σας ακούω να συζητάτε και να αναλώνεστε σε μερίδια ευθύνης τόσο απογοητεύομαι με την αντίληψή σας. Είναι το πρόβλημά σας οι πολιτικοί που εκλέξατε , οι λίγοι αναρχικοί , τα στελέχη που πήραν SUV και εξοχικά ή είναι το πρόβλημα ο συμβιβασμός σας και η εύκολη επιλογή της βίας σε κάθε αντεπιχείρημα της άλλης πλευράς  ; Είναι τόσο μεγάλο εμπόδιο ο εγωισμός σας και το μίσος σας στον «αντίπαλο» που σας εμποδίζει να κάνετε επανεκκίνηση της δικής σας παράταξης ;

Σε έναν ξένο σαν εμένα όλοι μοιάζετε να έχετε συμβιβαστεί με την μοίρα σας , όποιοι και εάν είστε, επιβεβαιώνοντας ουσιαστικά το σύστημα με το οποίο τα βάζετε – πάλι όλοι σας. Διαλέγετε την βία είτε ανήκετε στην μία πλευρά ,είτε στην άλλη , περιπλέκοντας την κατάσταση στην ουσία της και δίνοντας λύση μόνο σtα εγκλωβισμένα σας συναισθήματα για την αδικία που βιώνετε – οχι όμως στο ίδιο το πρόβλημα.

Δεν μπορώ , παρά τον πειρασμό  να σας συμβουλεύσω γιατί οι εμπειρίες μου και ο τρόπος σκέψης μου με οδήγησε στην Ελλάδα και με κράτησε ανάμεσα σε Έλληνες , άρα μόνο αντικειμενικός δεν θα ήμουν. Οφείλω ωστόσο να σας αναφέρω ότι ποτέ δεν περίμενα πως οι Έλληνες που γνωρίζω 15 χρόνια θα ανέχονταν τα όσα ζήσαμε στο Σύνταγμα πριν μία εβδομάδα. Οι Έλληνες που γνωρίζω , θα είχαν βάλει κάτω την εφευρετικότητά τους για να βρουν τρόπους να σταματήσουν την καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων . Να βρουν τρόπους να κερδίσουν ξανά τους δρόμους που τους ανήκουν ,χωρίς βία. Να συντονίσουν τις φωνές τους , παρά την συνήθειά σας να μιλάτε όλοι μαζί ταυτόχρονα εκφράζοντας πολλές διαφορετικές απόψεις , να βρείτε επιτέλους ΕΝΑΝ εκφραστή των βασικών έστω ιδεών που θέλετε να ακουστούνε δυνατά για αρχή.

 Ο κόσμος θέλει να σας ακούσει. Οι άνθρωποι σε πολλά μέρη του πλανήτη εμπνέονται από εσάς. Οι λαοί βεβαίως θα σας ασκήσουν κριτική και πρέπει να μάθετε να την δέχεστε με την ευκολία που την κάνετε αντί να υπερβάλλετε όταν έρχεται η ώρα να γίνει η αυτοκριτική σας.

 Η οικονομική κρίση αγαπητοί μου νέο-φιλόσοφοι μοιάζει να έχει ένα ξεκάθαρο όπλο από το 2008. Την πολυπλοκότητά της. Ποτέ δεν θα μάθετε –ουμε ποια στοιχεία είναι τα ζωτικά , πως πρέπει να τα χρησιμοποιούμε , ποιες προβλέψεις θα επαληθευτούν και ποιοι κίνδυνοι ελλοχεύουν. Γιατί ακριβώς αυτός είναι ο λόγος δημιουργίας της. Εάν ήταν απλό θα διαβάζαμε μερικά βιβλία , θα λύναμε ορισμένες εξισώσεις και αφού συμφωνούσαμε όλοι στο τί πρέπει να κάνουμε θα πηγαίναμε να φάμε καρυδόπιτα για να επιβραβεύσουμε την ακόρεστη λατρεία μας στην Πολίτικη κουζίνα ( εύχομαι να μην κάνω λάθος στον τόπο προελεύσεως - έτσι μου είπανε, έτσι λέω).

Όμως αγαπητοί μου συμπολίτες , η οικονομία δεν έχει ζωή. Δεν έχει βούληση. Είναι ένα εργαλείο στα χέρια σας και ακολουθεί κατά πρώτο λόγο τις προσταγές του κόσμου , της κοινωνίας. Όταν η κοινωνία αποφασίσει να θέσει όρια στην οικονομία και την πολιτική τότε τουλάχιστον σε εθνικό επίπεδο τότε αυτό συμβαίνει. Ίσως εάν αφήσουμε τις κάθε είδους λεπτομέρειες σε λίγους και εάν ασχοληθούμε με το κυρίως θέμα , να συνειδητοποιήσουμε πως φοβόμαστε - όλοι μας - ένα ηλεκτρικό πριόνι που έφυγε από τον έλεγχο του χειριστή του. Δεν ωφελεί να συζητάμε πως θα περιοριστεί η ζημιά που θα κάνει εάν δεν σκεφτούμε κατά πόσο μπορούμε να το βγάλουμε από την πρίζα και να το χρησιμοποιήσουμε προς όφελός μας.

 Ελπίζω να συνεχίσετε να διεκδικείτε , να γελάτε στα πιο δύσκολα χρόνια σας – όπως είναι τα περισσότερα από τα 2000 τελευταία της ιστορίας σας, να αρχίσετε να δημιουργείτε περισσότερο και να καταστρέφετε λιγότερο. Ελπίζω να δείτε την πρόκληση που έχετε μπροστά σας και επηρεάζει όλο τον πλανήτη. Ελπίζω να μην φοβηθείτε τίποτα περισσότερο από τον εαυτό σας. Κανένα έθνος που γνώρισα δεν έχει την ψυχική σας δύναμη – όμως κανένα έθνος δεν έχει τέτοιο δείκτη μεταβαλλόμενης ψυχικής κατάστασης.

Τέλος εύχομαι το γράμμα μου να μην εκληφθεί ως προσβλητικό. Σε καμία των περιπτώσεων δεν έχω σκοπό να ασκήσω κριτική και να υποδείξω και συγχωρέστε με εάν αυτό αποτυπώνεται στο χαρτί. Ίσως όμως είναι και η δική μου φωνή που τόσο καιρό δεν ακούγεται καθαρά ενώ θα έπρεπε.

Υγ. Σας υπόσχομαι ότι η συλλογή με φωτογραφίες ,καθώς και οι μαρτυρίες μου για την σημερινή άδικη κατάσταση στην Ελλάδα θα βρουν τους παραλήπτες τους στο εξωτερικό με όποιο τρόπο μπορώ – θα συμβούλευα το ίδιο και τους εκατομμύρια Έλληνες σε όλο τον πλανήτη που αρκεί να φτύσουν λίγο από το πάθος και την δημιουργικότητα που έχουν , για να πνίξουν κάθε απειλή χρεοκοπίας , cds , spread και άλλων όρων που βλέπετε στους εφιάλτες σας , αντί να σας βλέπουν αυτοί.


Του John Ketch , ΙΥ , Ταξιδευτή

ΠΗΓΗ

Αχρηστες πληροφοριες

Πέμπτη φάλαγγα : Η «Πέμπτη φάλαγγα» είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται κυρίως στην πολιτική και θέλει να δηλώσει, πως ένας σχηματισμός (π.χ. κόμμα), εκτός από από τις επιθέσεις των άλλων, υπονομεύεται κι εκ των έσω. Ο όρος γεννήθηκε κατά τον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο (1937-1939), όταν ο στρατηγός του Φράνκο, Μόλα, επιτέθηκε κατά της Μαδρίτης με τέσσερις φάλαγγες. Όταν ο υπερασπιστής της Μαδρίτης,στρατηγός Μιάχα, ενημερώθηκε πως τέσσερις φάλαγγες κατευθύνονται προς την Μαδρίτη, έχοντας υπόψιν και «φωτογραφίζοντας» μια σημαντική μερίδα πολιορκημένων που υποστήριζαν τους πολιορκητές, απάντησε: «Φοβάμαι μόνο την πέμπτη…».
unregistered template Template by Ahadesign Visit the Ahadesign-Forum