 |
|
 |
| Συγγραφέας |
Μήνυμα |
ΧΑΡΑ
Μέλος με άποψη
Φύλο: 
Ηλικία: 9
Ζώδιο: 
Ένταξη: 06 Ιούν 2005
Δημοσιεύσεις: 83
Τόπος: ΑΘΗΝΑ
Δευ 06 Οκτ , 2008 17:12 |
 Θέμα δημοσίευσης: ΠΡΟΑΣΤΙΑΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ |
 |
 |
|
|
-Κρυώνω, έλα να μου τρίψεις λίγο την πλάτη να ζεσταθώ.
-Μα δεν κάνει κρύο Φλωρίντα μου.
-Αφού κρυώνω σου λέω.
Και μια από τις πιο τρυφερές στιγμές ξετυλίγεται μπροστά μας. Είναι δύο ηλικιωμένοι, που προφανώς ξέρουν τι είναι σημαντικό και τι όχι και δεν νοιάζονται για το τι λέει ο κόσμος, αλλά για το τι επιθυμούν οι ίδιοι, αφού αυτό δεν ενοχλεί κάποιον άλλον.
Έκαναν αισθητή την παρουσία τους, στον σταθμό, αμά τι εμφανίσει, που λένε και για τις επιταγές, μόνο που αυτοί είναι άνθρωποι.
¶νθρωποι που δεν περνάνε σίγουρα απαρατήρητοι και δεν το επιδιώκουν κιόλας και που με την πρώτη ματιά, δεν σου δημιουργούν και τα θετικότερα των συναισθημάτων, ακριβώς γιατί, δεν είναι ήσυχοι, δεν είναι πρότυπο καθαρότητας, διακριτικότητας, κακώς εννοούμενης «κοσμιότητας». Με λίγα λόγια είναι αυτοί οι τύποι, που κοιτάνε να βολευτούν, χωρίς να νοιάζονται για τους γύρω τους.
Ενόχλησαν ουσιαστικά σε κάτι, πέρα από το ότι δεν περίμεναν χαμηλόφωνα και ήσυχα όπως οι υπόλοιποι?
Όχι σε καμία περίπτωση, ίσως γιατί έχουν μάθει να ζουν με ορίζοντα και δεν τους ενοχλεί να μοιράζονται τα θέλω τους, με τους γύρω τους, αφού δεν είναι «κακά».
Και η τρυφερότερη σκηνή της ημέρας, εξακολουθεί να ξετυλίγεται μπροστά μου ή μάλλον δίπλα μου. Εξακολουθεί να της τρίβει την πλάτη τρυφερά και να της λέει, υπομονή Φλωρίντα μου, σε λίγο θα είμαστε σπίτι μας, εκείνη να γουργουρίζει σαν γάτα και ταυτόχρονα, να τον νοιάζεται και να τον ρωτάει, αν φοράει το σακάκι του, κάτω από το μπουφάν, για να μην κρυώσει κι εκείνος.
Επιλέγουμε διαφορετικό βαγόνι είναι η αλήθεια, γιατί θέλουμε την ησυχία μας.
Στο τέλος θα πεθάνουμε από την ησυχία, έτσι όπως πάμε.
Και τι καταλάβαμε που δεν μπήκαμε στο ίδιο βαγόνι? Λες και είναι καλύτεροι οι συνεπιβαίνοντες σΆ αυτό που είμαστε.
Θες δεν θες, γίνεσαι ωτακουστής για να περάσει η ώρα, μέχρι να φτάσεις στον προορισμό σου.
Κύριος και δυο κυρίες της «καλής κοινωνίας» κι έχουν ανοίξει κουβέντα για να περάσει η ώρα τους κι αυτονών και να χαλάσουν την δική μας.
Μένω στον Χολαργό, λέει η μία κυρία, ξέρετε απέναντι από εκείνο το άλσος και κάθε μέρα που περνάω, είναι ένα αίσχος. Γεμάτο με σκουπίδια, αποτσίγαρα, πεταμένα χαρτιά από σουβλάκια και κουτιά από αναψυχτικά και μπύρες και τα καλάθια είναι δίπλα.
Σίγουρα αλλοδαποί θα το κάνουν, δεν μπορεί να είναι δικοί μας, εκεί μένουμε καθώς πρέπει άνθρωποι.
Τι λες μαντάμ??? Πως ακριβώς είναι οι καθωσπρέπει δηλαδή??? Έχεις δει τον ελληνάρα, να περνάει και να βροντάει και να μην πιάνει μπάζα ο τελευταίος αλλοδαπός μπροστά του???
Συγκατανεύει και η άλλη, σίγουρα, δεν μπορεί να γίνεται από ντόπιους αυτό. Η οποία έχει καλοκάτσει σε μια θέση, που μόλις άφησε ένας αλλοδαπός, ο οποίος ατυχώς είχε κάνει λάθος και είχε σηκωθεί νωρίτερα από κει που έπρεπε να κατέβει. Ο άνθρωπος ήταν χειρουργημένος, είχε έναν επίδεσμο, από την μία άκρη έως την άλλη στο μέτωπό του, μίλαγε άψογα αγγλικά, γιατί σΆ αυτά συνεννοήθηκε για το που έπρεπε να κατέβει, αλλά δεν μετράνε όλα αυτά, ήταν αλλοδαπός και κακοντυμένος και αυτό ήταν αρκετό .
Και η καλλιεργημένη και κυρία της καλής κοινωνίας, ούτε που διανοήθηκε να σηκωθεί και να του δώσει πίσω, την δική του θέση και ο άνθρωπος, ούτε που μπήκε στον κόπο νΆ ασχοληθεί.
Που να τα βγάλει πέρα με τους πολιτισμένους άλλωστε?
Ο κύριος δε, που είχε κουβέντα μαζί τους, απεφάνθη, ότι όλοι οι αλλοδαποί και ειδικά οι αλβανοί, είναι κλέφτες και γι αυτό έχουν έρθει εδώ.
Έκανε μια ανάλυση, για το πόσο κοσμογυρισμένος είναι και το πόσο κόβει το μάτι του, ώστε δεν σήκωναν αντίρρηση τα όσα έλεγε.
Αυτός δε, δεν ανήκε μόνο στην αυτόχθονα «καλή κοινωνία», αλλά και στην αντίστοιχη της Ταϊλάνδης, αφού η γυναίκα του είναι από κει και ο μπαμπάς της είναι στρατηγός και έχει την μισή πρωτεύουσα δική του.
Μια απορία μου ζωγραφίστηκε στο μάτι, για το τι δουλειά είχε στον ταπεινό προαστιακό, στοιβαγμένος στα σκαλάκια και με την βαλίτσα του αγκαλιά γιατί δεν χώραγε πουθενά αλλού και πως έχει «ξεπέσει» στο κατά τΆ άλλα ωραιότατο όπως έχω ακούσει Κατάκολο, μετά από τα μεγαλεία που περιέγραφε, αλλά ποιος να μου την λύσει?
Ο ίδιος κύριος που στο κελάηδημα ήταν πρώτος, όταν η κοπελίτσα απέναντί του μιλώντας στο τηλέφωνο, έβαλε τα κλάματα, δεν βρήκε να της πει μια κουβέντα και ούτε «έπαιξε» το μάτι του, για το μήπως χρειάζεται κάτι.
ΣΆ εκείνη θα έπρεπε να ακούσει και όχι να μιλήσει, οπότε χαμένος χρόνος…..
Πότε έγιναν όλα αυτά??? Χτες που μου είχε τάξει η Ελίνα βόλτα με τον προαστιακό, μιας και τόσο καιρό που λειτουργεί, δεν είχε τύχει να μπω.
Ξεκινήσαμε λοιπόν για μια βόλτα έτσι χωρίς πρόγραμμα και ήμουνα στην κυριολεξία σαν να έχω έρθει από επαρχία και να μΆ έχεις βγάλει βόλτα για να δω τΆ αξιοθέατα.
Τι να κάνω το άσχετο, δεν έχει τύχει να ταξιδέψω ούτε καν με τρένο, οπότε χάζευα τα πάντα γύρω μου, μέχρι που κάποια στιγμή λέω, τώρα θα πεταχτεί και ο Βουτσάς με καμιά κότα παραμάσχαλα ή ο Ορέστης Μακρής να χαιρετήσει την κόρη του που παντρεύτηκε κρυφά και φεύγει να βρει την τύχη της μακριά του.
Μια χαρά ήταν πάντως και βολεύει και στο κάτω κάτω είναι μια εναλλακτική μορφή μετακίνησης κι αυτή, ειδικά για μικροδιαδρομές γύρω από την Αθήνα, που όλοι έχουμε κάνει τΆ αυτοκίνητα σκουλαρίκια.
Μια χαρά περάσαμε και όσα περιέγραψα το ξέρω ότι δεν ήταν ανάγκη να μπω στο τρένο ή τον προαστιακό για να τα ζήσω, απλά εκεί έτυχε να τα συναντήσω αυτή την φορά.
Γεμάτος ο κόσμος γύρω μας από τέτοιους τύπους, εγώ πάντως προτιμώ να κρατήσω την εικόνα της άφιξης, από την μπροστινή πιτσιρικοπαρέα, που διαπραγματευόταν αν θα ξύπναγαν τον κολλητό τους που τον είχε πάρει ο ύπνος τον ατυχή ή θα τον άφηναν για πλάκα να συνεχίσει την διαδρομή.
ΧΑΡΑ
_________________
ΧΑΜΕΝΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΑΜΕ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΝΟΙΩΣΑΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΜΕ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΠΑΜΕ: ΣΥΓΝΩΜΗ, ΣΕ ΘΕΛΩ, ΣΕ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ, Σ’ ΕΧΩ ΑΝΑΓΚΗ, Σ’ ΑΓΑΠΩ.
……ΚΙ ΕΓΩ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΧΩ ΧΑΜΕΝΕΣ ΜΕΡΕΣ. |
|
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
|
|
|
| Συγγραφέας |
Μήνυμα |
e_TeAr
=================
Φύλο:
Ηλικία: 55
Ζώδιο: 
Ένταξη: 08 Μάϊ 2005
Δημοσιεύσεις: 11098
Τόπος: Αθήνα
Δευ 06 Οκτ , 2008 20:04 |
| Θέμα δημοσίευσης: |
|
|
|
|
Ε!! τώρα εγω να μην αφηγηθώ την δική μου οπτική από τη βόλτα??
Η Χαρά ξεκίνησε από το τέλος της ημέρας και τέλειωσε στο ξεκίνημα με ρομαντική διάθεση...
Εγώ θα ξεκινήσω με γκρίνια και ότι εν αρχή ήτο το χάος....και μετά ήρθε ο προαστιακός για να το εκμηδενίσει!
Είχα γράψει και παλιότερα (σε μια φιλοσοφική ανάλυση) για τον προαστιακό ότι ήταν το μόνο μέσο μαζικής μεταφοράς (ΜΜΜ) που έκανε τόσο ντόρο για να δώσει ΤΙΠΟΤΑ.
Απίστευτη ταλαιπωρία φουκαράδων που στοιβάζονται ως τα ζώα σ αυτόν για να κάνει τις αναγκαίες του δουλειές η απάντηση στα εκατομμύρια ευρώ που χαλάστηκαν για να γίνει το "έργο"
Οι εργαζόμενοι στους σταθμούς - προφανώς σεκιουριταδες που έχει προσλάβει η εταιρεία - με μηδενικές συμπεριφορές (από το σταθμό Λαρίσης που θεωρείται κεντρικός μια "κυρία" του πόστου μας φώναζε ως πρόβατα να μην είμαστε στην άκρη- που καμία αντίρρηση ότι είχε δίκιο σ΄αυτο που έλεγε - αλλά το ύφος της ήταν για λαχαναγορά και να απευθύνεται στα μπρόκολα κι όχι σε ανθρώπους) και προαστιακούς που είναι "ζωγραφισμένοι" με graffiti κι όχι λόγω καλαισθησίας.
Κοινώς παρατημένα βαγόνια έξω άθλια στην όψη και μέσα οριακά διατηρημένα.
Ελάχιστα έτσι κι αλλιώς σε αριθμό που όταν είναι "νεκρή" ώρα κίνησης θυμίζει καλές προοπτικές, αλλά αν είναι ώρες "κανονικής" κίνησης θυμίζει τις εποχές που οι επιβάτες κρέμονταν από τα παράθυρα..
Η έλλειψη δε χώρου αποσκευών κάνει την παραμονή στο χώρο ασφυκτική.
οκ.. τέλος γκρίνιας! Πάμε στα υπόλοιπα (όχι δυσάρεστα)
Πήγαμε λοιπόν στο σταθμό, Προαστιακό υποσχέθηκα στη Χαρά.. τραίνο κανονικό ήρθε!
Που είναι ο προαστιακός οεο?
Τελικά ούτε με τραίνο δεν είχε μπει αυτό το επαρχιωτάκι η Χαρά!! Αυτά παθαίνουν όσοι έχουν αυτοκίνητο!
Προορισμός Κόρινθος. Κάτσαμε προσπαθώντας να δούμε από που έχει την καλύτερη θέα... εντάξει βρήκαμε γωνιά αφού αλλάξαμε μια δυο φορές θέση.
Ο οδηγός (?) ανήγγειλε "επόμενος σταθμός ΛΙΟΣΑ" και μεις βρήκαμε λόγο να χαμογελάσουμε. Ένας ένας ο σταθμός περνούσαν μπροστά από τα μάτια μας. Περάσαμε κι από το Μενίδι.. (α! ρε Σόφη, εγώ σε πήρα τηλέφωνο.. ας πρόσεχες... εχμ... τώρα που το σκέφτομαι, μήπως επειδή πρόσεχες δεν σήκωσες το τηλέφωνο???) και η άφιξη στην Κόρινθο ήταν γρήγορη με την πλάκα μας (τελικά το Μενίδι έχει θάλασσα? η μήπως λίμνη? λιμνοθάλασσα ίσως??) με τις φωτογραφίες μας... (πολύ βρώμα το τζάμι.. χάλια βγήκε το βιντεάκι της διαδρομής!)
Στον σταθμό της Κορίνθου μάθαμε ότι την Κυριακή δεν έχει συγκοινωνία για το κέντρο της πόλης (με πια λογική θα σας γελάσω..) και έτσι αποφασίσαμε το αναπόφευκτο να πάρουμε ταξί...
Μια γελαστή κοπέλα στο τιμόνι μας κοίταζε και μας είπε μπείτε λες και μας ήξερε (όμορφο πράγμα να χαμογελάει κάποιος) της ζητήσαμε να μας πάει σε μια ταβέρνα (που ήταν άλλου από εκει που ήμασταν άλλα δεν έχει σημασία...) και εκείνη μας πήγε στην παραλία (καλάμια νομίζω την είπε).
Μικρό Video
Μόνο για αυτό... άξιζε όλα τα λεφτά!!!!
Μια παραλία που τις καλοκαιρινές εποχές φαντάζομαι θα είναι αρκετά δημοφιλής αν κρίνω από τις ξαπλώστρες που τώρα ήταν μαζεμένες η μιά πάνω στην άλλη (φθινοπωρινή εικόνα) δίπλα στις ομπρέλες που κάποιες δεν μπόρεσαν να αντισταθούν και ήταν ξαπλωμένες να τις βρέχει το κύμα..
Το κύμα!!!!!
Υ Π Ε Ρ Ο Χ Η εικόνα άγριας θάλασσας σε μια ακτή που σε άλλες συνθήκες θα ήταν ήσυχη και πειθήνια.
Ο αέρας ήταν δυνατός... έσπρωχνε όχι μόνο τα μαλλιά μας αλλά και μας προς την κατεύθυνση που φυσούσε.
Η βόλτα μας μικρή στην παραλία από τη μια μεριά στην άλλη αν και σιγά σιγά, λειτούργησε - σε μένα τουλάχιστον - σαν κάθαρση.
Η θάλασσα έκανε πάλι αυτό που κάνει πάντα στα συναισθήματα μου.. τα "βούτηξε" στο λευκό της αγνότητας και απάλυνε τα βαριά κάνοντας τα υποφερτά.
Η ώρα είχε περάσει και μεις γήινοι φευ... πεινάσαμε!!
Η παραλία δεν είχε και πολλές επιλογές αφού τα περισσότερα μαγαζιά ήταν κλειστά λόγω φθινοπώρου.. ένα μαγαζί που είχαμε δει πρώτο πρώτο φτάνοντας στην παραλία έμοιαζε συμπαθητικό κι έτσι αποφασίσαμε να μπούμε ....
Δεν είχαμε άδικο! Ήταν μια φιλική ταβέρνα-ουζερί, με νέους ιδιοκτήτες και φιλικό περιβάλλον.
Είπαμε να φάμε θαλασσινά (ναι.. ΚΑΙ καλαμαράκια) γύρω γύρω σκόρπια σε τραπέζια, στον πάγκο και στα παράθυρα κοχύλια... θαλασσινή όψη που μ΄αρεσε γιατί με συνέδεε με το καλοκαίρι που πολύ λυπάμαι όποτε το αποχωρίζομαι.
Στον τοίχο μας έκαναν γνωστό το τι θα επακολουθούσε με το ούζο που παραγγείλαμε...
Ευγενέστατοι μας σέρβιραν ότι παραγγείλαμε και οι τιμές προσιτές (για την ιστορία το μαγαζί λέγεται "Αρόδου") τσακίσαμε τα παραγγελθέντα και είπαμε να ξεκινήσουμε άλλη μια βόλτα στην παραλία.
Βγαίνοντας από την πόρτα είδαμε τον freedom.. όχι. όχι τον γνωστό, το μαγαζί (?) που απλά δήλωνε με την ταμπέλα και φυσικά μας θύμισε τον "δικό" μας freedom που όποια πέτρα κι αν σηκώσεις θα τον βρεις από κάτω!!
Η ώρα περνούσε και μεις θέλαμε καφέ... απόγευμα πια βρήκαμε ένα flocafe(!!) και χωθήκαμε ...
Καφές, γλυκό και... συνάντησα τον ωραιότερο άντρα της Κορίνθου!!
Μάτια θάλασσες... βλέμμα βελούδο.. ύφος 1000 αντρών με κότσια... παρουσία πληθωρική .. γέμιζε τον χώρο!!!
Μόνο που - ως ενοχλητική θαυμάστρια - του πήγα την φωτογραφική μηχανή πολύ κοντά στη φατσούλα και μάλλον δεν του άρεσε!!!!!!
Νύχτωσε σιγά σιγά... η θάλασσα που όσο κι αν ήταν άγρια με τον ήλιο φαινόταν υπέροχη, τώρα γκριζάρισε και θύμιζε χειμώνα...
Το κύμα δεν είχε σταματήσει ουτε μια στιγμή.
Εμείς όμως πρέπει να φύγουμε...
Ήταν μια διαφορετική μέρα... ο ύπνος το βράδυ ήσυχος αφού η νηνεμία της φουρτουνιασμένης θάλασσας πέρασε στην ψυχή.
¶λλη φορά να πάμε όλοι μαζί ε??
_________________
Κανείς δεν αξίζει το δάκρυ σου,
κι αυτός που το αξίζει δεν σε κάνει να κλαίς!
 |
|
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
|
|
|
| Συγγραφέας |
Μήνυμα |
Μάνος
Τακτικό Μέλος
Φύλο: 
Ηλικία: 56
Ζώδιο: 
Ένταξη: 08 Ιαν 2008
Δημοσιεύσεις: 131
Τόπος: Αθήνα
Τρι 07 Οκτ , 2008 8:29 |
| Θέμα δημοσίευσης: |
|
|
|
|
Ωωω!!!! Εξυπνη εξοδος! Και δημιουργική!
Και όσον αφορά την κοινωνική προσεγγιση της Χαράς αλλά και οσον αφορά την περιγραφη της Ελίνας.
Μία εξόρμηση εχει να σου δώσει ενα σωρό ερεθίσματα και εσυ τα επεξεργάζεσαι ανάλογα με την ψυχική σου διάθεση.
Καμμιά φορά ο άνθρωπος σπάει τα στερεότυπα . Φεύγει απο την λογική της "χλίδας" και του "εχω". Και ρίχνει ένα μακροβούτι στην "ζωή" και στο "είμαι".
Μπράβο κορίτσια!
Την αλλη φορά κατεβήτε μια στάδη πριν (Ισθμό) και παρτε ενα ταξάκι για 5 λεπτών διαδρομή μέχρι τα Ισθμια και την βυθιζόμενη γεφυρα του καναλιού.
Εκεί να πιείτε τον καφέ σας.
Θα με θυμηθείτε! 
Η αλλη εναλλακτική είναι να απαγάγουμε τον γνωστό φίλο μας εκ Δραπετσώνος και να πάμε με τα αυτοκίνητα εκεί.
Χμμμμ... 
_________________
Τα μεν κατα των βαρβάρων τρόπαια ύμνους απαιτεί , τα δε κατα των Ελλήνων...θρήνους (Γοργίας ο Λεοντίνος) |
|
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
|
|
|
| Συγγραφέας |
Μήνυμα |
e_TeAr
=================
Φύλο:
Ηλικία: 55
Ζώδιο:
Ένταξη: 08 Μάϊ 2005
Δημοσιεύσεις: 11098
Τόπος: Αθήνα
Τρι 07 Οκτ , 2008 11:37 |
| Θέμα δημοσίευσης: |
|
|
|
|
Μην σας γελάει το ξανθό του κεφαλιού μου (ω! ναι, ειμαι ξανθιά και πάλι...) η σκούφια είναι συνέχεια στον "αέρα" γιατι σε κάθε πρόταση για βόλτα την πετάω!!
Οτι πείτε μέσα εγώ (..σαν την Βασίλω ενα πράμα)
_________________
Κανείς δεν αξίζει το δάκρυ σου,
κι αυτός που το αξίζει δεν σε κάνει να κλαίς!
|
|
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
| Συγγραφέας |
Μήνυμα |
angela
Θαμώνας
Φύλο:
Ηλικία: 49
Ζώδιο: 
Ένταξη: 16 Ιούλ 2005
Δημοσιεύσεις: 238
Τόπος: ΑΘΗΝΑ
Τρι 07 Οκτ , 2008 18:39 |
| Θέμα δημοσίευσης: |
|
|
|
|
ΦΦΦΦοβερές διηγήσεις, εξαίσιες φωτογραφίες!!!
Το τρόμαξες το μωρό...  .
Από τότε που πήρες τη μηχανή έχεις βαλθεί να μας ξετρελάνεις νομίζω... 
(Η έφεση πρός το καλλιτεχνικό... επεκτείνεται!!!)
_________________
όσα έψαχνα να βρω τα βρήκα και όσα δεν έχω βρει τα ... καρτερώ ... |
|
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
  |
Σελίδα 1 από 1 |
Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες
|
|
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης
|
|
|
|
Αρχική Σελίδα
Αρχική Forums
Προφίλ
Ομάδες Μελών
Λίστα Μελών
Αναζήτηση
F.A.Q.
Εγγραφή
Σύνδεση
Συνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σας
